محیا دانش تنها بلاگریه که شدیدا روی من تاثیر گذاره. کپشن های دل انگیزی می نویسه و عکس های چشم نوازی میگیره، راجب تلاش های روزانه اش و درس خوندناش پست و استوری میذاره. بی حاشیه است و هیچوقت برای مثال هشتگ نوید افکاری را نکشید رو ترند نمیکنه. (رفتم توی حاشیه!) 

میخوام به این برسم که عادت سحرخیز بودنش در من حس رقابت ایجاد کرد. گفت صبح تمام کارهام رو تا قبل از ۸ انجام میدم و راس ۸ درس میخونم.

شب جمعه بالاخره کتاب Oxford word skills رو سفارش دادم و یک ساعت بعد به دستم رسید؛ رهایی از شر نسخه pdf واقعا لذت بخش بود و می ارزید به هزینه ای که کردم. (من برای کتاب پول نمیدم.) 

صبح جمعه طبق معمول هرروز، گوشیم ۷:۰۰ آلارم داد. برخلاف هرروز وقتی قطعش کردم مجدد زیر پتو نرفتم. با چشم های بسته پریدم توی حموم تا خواب از سرم بپره. جا داره بگم همه خواب بودن و شدیدا سر و صدا میکردم. ناهار هم قیمه بار گذاشتم. صبحونه خورده و نخورده کتاب جدیدم رو شروع کردم.

در طول روز کتاب جاسوس رو خوندم. یوگا کار کردم. پادکست صلح درون رو موقع اشپزی گوش دارم. (نفس بالاخره یه پادکست انگیزشی درست و حسابی پیدا کردم. برو از اولیش گوش بده.) سه قسمت از سریال Never have I ever رو تماشا کردم و به حدددددی تایم اضافه اورده بودم که نمیدونستم باهاش چیکار کنم.

فکر کنم حوصلتون سر رفت! ولی به طور کلی جمعه خیلی حال و هوای خوبی داشتم و از تک تک لحظاتم لذت بردم.

شما چطورین؟ چه کاری هست که همیشه دوست دارین انجامش بدین ولی عادت کردنش خیلی سخته؟

راستی کدوم بلاگر شدیدا روتون تاثیر مثبت داره؟